Select Page

Δεκατρία χρόνια και μια άσπρη τρίχα μετά, φτάνει επιτέλους στα χέρια μου το Kingdom Hearts III. Για όσους δεν ξέρουν ή δικαιολογημένα έχουν ξεχάσει, πρόκειται για μια συνεργασία της Square Enix με τη Disney, η οποία έχει ως αποτέλεσμα ένα μείγμα κόσμων και χαρακτήρων τόσο από το Final Fantasy όσο και από τις ταινίες της Disney (πλέον και της Pixar). Ωστόσο δεν πρόκειται για τον τρίτο τίτλο της σειράς, αλλά για τον 13ο, αν μετρήσει κανείς και τα mobile games.

Ο ενθουσιασμός μεγάλος, οι προσδοκίες όχι πολύ μεγάλες, διότι ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τη Square Enix και η πληγή από το Final Fantasy XV δεν έχει κλείσει ακόμα.

Το ταξίδι ξεκινάει, και όσοι έρχεστε αδιάβαστοι μην ανησυχείτε, γιατί το παιχνίδι έχει φροντίσει να σας ενημερώσει με μια σειρά από recap videos στα οποία έχετε πρόσβαση από το Archive. Οι τίτλοι αρχής πέφτουν, γνώριμες μελωδίες και πρόσωπα και για ακόμη μία φορά η αμνησία του Sora σε κλινικά επίπεδα, καθώς η προηγούμενη περιπέτεια (Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance) τον έχει αφήσει με ελάχιστα abilities, οπότε πρακτικά ξεκινάμε πάλι από την αρχή, παρέα με τους πιστούς μας φίλους Donald και Goofy.

KH3_D23_Japan_Screenshots_13_1518440934

Πρώτη στάση στον αγαπημένο μας ημίθεο, Ηρακλή, και πρώτη επαφή με το ανανεωμένο environment και level design του παιχνιδιού. Η αλλαγή είναι εμφανής. Ξεχάστε την τμηματική εξερεύνηση των προηγούμενων τίτλων, καθώς πλέον η προσέγγιση θυμίζει περισσότερο open world.

Και οι νέοι κόσμοι είναι πανέμορφοι! Ειδικά στον κόσμο του Ηρακλή η εναλλαγή περιβαλλόντων είναι εντυπωσιακή και μεταφέρει την ατμόσφαιρα της ταινίας. Παρόλα αυτά, τα loading screens  δεν λείπουν, και η διάρκειά τους ήταν σε κάποια σημεία αδικαιολόγητη.

Και μια που μιλάμε για ταινία, αυτό έβλεπα την πρώτη μία ώρα “gameplay”. Cinematic μετά από cinematic μετά από cinematic, με ελάχιστες διακοπές για μικρές μάχες, οι οποίες και αυτές διακόπτονταν από τα tutorial του gameplay. Μια ώρα μετά λοιπόν πέφτει το logo του παιχνιδιού και αρχίζω να ελπίζω ότι αυτή η μεγάααλη εισαγωγή έχει φτάσει στο τέλος της. Spoiler Alert: δεν είχε φτάσει.

KH3_Olympus_Screenshot_08_1539955906

Επόμενος σταθμός ο κόσμος του Tangled και τα γραφικά παραμένουν πανέμορφα, ενώ ειδικά στις πιο σύγχρονες ταινίες η εναρμόνιση της αισθητικής της Disney με αυτή του Kingdom Hearts έρχεται φυσικά.

Σιγά σιγά αρχίζω να εξοικειώνομαι με το gameplay, το οποίο όπως οι περισσότεροι τίτλοι της σειράς βασίζεται στο επαναλαμβανόμενο πάτημα του κουμπιού “A”. Τα κλασικά combos κάνουν την εμφάνισής τους και εδώ, τα Summons (Links) επίσης διατηρούνται στα mechanics του παιχνιδιού, ενώ προστίθενται μια σειρά από νέες ειδικές επιθέσεις με έμπνευση τα theme parks, όπως το τρενάκι, το carousel και άλλα αντίστοιχα. Ειδικά τα τελευταία δίνουν μια νέα κλίμακα στο σύστημα μάχης του παιχνιδιού και έναν extra wow factor, ενώ ταυτόχρονα προσθέτουν μια ευχάριστη εναλλαγή στο πάτημα του κουμπιού “A”, το οποίο τώρα εναλλάσσεται με το κουμπί “Y”.

Κι ενώ από τη μία οι επιθέσεις αυτές είναι πολύ ευχάριστες να τις βλέπεις, από την άλλη πολύ συχνά ξεκλειδώνονται πολλές ταυτόχρονα, το οποίο σημαίνει ότι μπορείς να πραγματοποιήσεις αλλεπάλληλες επιθέσεις οι οποίες συνοδεύονται με δικό τους mini cinematic, με αποτέλεσμα το gameplay να διακόπτεται για ακόμη μία φορά. Από άποψη δυσκολίας, by default θα έλεγα ότι μιλάμε για ένα εύκολο παιχνίδι, όμως υπάρχει δυνατότητα να γίνει πιο challenging, αν ο παίκτης το θελήσει. Αναφέρομαι κυρίως στην επιλογή Zero EXP, η οποία σταματάει το leveling up του παίκτη, αλλά και σε άλλες αντίστοιχες ρυθμίσεις equipment και abilities.

KH3_D23_Japan_Battle_Screenshot_18_1518440978

Εκτός από το κλασικό gameplay, υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε ότι αφορά εναλλαγές του gameplay ανάλογα με τον κόσμο και την ιστορία. Ενδεικτικά αναφέρω 2D platform mini games, mobile type games, first person shooter (nerf this!). Ομολογώ ότι ορισμένα από αυτά ήταν αρκετά διασκεδαστικά, ενώ άλλα μου έδωσαν την εντύπωση μιας προσέγγισης που θέλει να τους ικανοποιήσει όλους βάζοντας πολλά διαφορετικά στοιχεία, χωρίς όμως να τελειοποιεί κανένα από αυτά.

Σε ό,τι αφορά την ιστορία, θα περίμενε κανείς ότι με τόσα cinematics θα είχαμε μια συνεκτική αφήγηση. Παρόλα αυτά, τόσο στους επιμέρους κόσμους, όσο και στην γενικότερη ιστορία, το σενάριο τις περισσότερες φορές έχει πρόβλημα. Χαρακτηριστικά, πολύ συχνά αναφέρουν και οι ίδιοι οι χαρακτήρες πόσο περίπλοκα είναι τα πράγματα, ενώ σε ό,τι αφορά τους επιμέρους κόσμους, η σύνδεση των χαρακτήρων με την ιστορία γίνεται εντελώς επιφανειακά.

Έχοντας δει τις ταινίες μπορούσα να καταλάβω σε ποιο σημείο είμαστε και ποιος είναι ποιος, όμως για το Sora που μόλις γνώριζε όλους αυτούς τους χαρακτήρες τα interactions δεν έβγαζαν κανένα νόημα, ενώ η εμπλοκή του με την εκάστοτε ιστορία ήταν ελάχιστη. Ειδικότερα στο Frozen περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας ανεβοκατεβαίνοντας ένα βουνό και παρακολουθώντας παθητικά αποσπάσματα από την εξέλιξη της πλοκής, με αποκορύφωμα το iconic πλέον Let it Go όπου παρακολουθούμε το ακριβές video της ταινίας frame by frame.  

Για να μην είμαι εντελώς άδικη, οφείλω να παρατηρήσω ότι στο San Fransokyo (Big Hero 6) έχουμε ένα παράδειγμα πολύ καλύτερης και πειστικής σύνδεσης του Sora με τους χαρακτήρες της ταινίας, ωστόσο εκεί μάλλον εξαντλείται η σεναριακή δημιουργικότητα.

KH3_E32018_Screenshot_event11_1528800811

Η επιφανειακή αυτή αντιμετώπιση των καινούριων κόσμων έχει επίδραση και στους χώρους που μπορούμε να εξερευνήσουμε, δηλαδή δεν έχουμε τη δυνατότητα να επισκεφτούμε χαρακτηριστικά σημεία των ταινιών, όπως ο πύργος της Rapunzel, ή το παλάτι της Elsa ή το σπίτι του Andy. Φαίνεται πως το παιχνίδι προτιμά να μας τοποθετεί στους μεταβατικούς ανοιχτούς χώρους, όπως ένα δάσος ή ένα γιγάντιο μαγαζί παιχνιδιών, όπου το μέγεθος του χώρου συμβαδίζει με την κλίμακα του gameplay.

Αυτό κάνει το παιχνίδι συχνά επαναλαμβανόμενο και τελικά αφήνει ένα αίσθημα επιφανειακής επαφής με τον εκάστοτε κόσμο. Δεδομένου ότι μάλλον θα βγει και DLC, ευελπιστώ ότι αυτό θα δώσει την ευκαιρία εξέλιξης ορισμένων narratives και χώρων.

Όσον αφορά τον ήχο, το παιχνίδι διατηρεί το ίδιο ύφος μουσικής με τους προηγούμενους τίτλους, επομένως έχουμε ευχάριστη μουσική για κάθε κόσμο, εμπνευσμένη από την μουσική της εκάστοτε ταινίας, με προσωπικό αγαπημένο τον κόσμο του Toy Story, ενώ οι εντυπωσιακές ειδικές επιθέσεις έχουν και αντίστοιχα εντυπωσιακά ειδικά εφέ. Το μόνο πρόβλημα που εντόπισα σχετικά με τον ήχο αφορά το voice acting.

KH3_D23_Japan_Battle_Screenshot_10_1518440957

Αρχικά, έχουμε τον Donald και τον Goofy σε ρόλο Captain Obvious, και σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε, this might be a good spot to find some ingredients. Αλλά η μεγαλύτερη ενόχληση ήταν αυτά τα άκυρα επιφωνήματα των χαρακτήρων που αντιπροσώπευαν όλα τα συναισθήματα, θύμιζαν λίγο anime και έκαναν τους χαρακτήρες να μοιάζουν λίγο χαζοί. Ναι, ακόμα και τον Riku.

Αναπόφευκτα δεν μπορώ να μην κάνω μια σύγκριση με τους προηγούμενους τίτλους, ειδικότερα το KH2. Και από αυτή τη σύγκριση εντοπίζω κάποια πράγματα που μου έλειψαν. Πρώτα από όλα, θα παρατηρήσετε ότι απουσιάζουν οι χαρακτήρες από τα Final Fantasy. Οι μόνες αναφορές από αυτό το universe περιορίζονται σε easter eggs στο παιχνιδομάγαζο του Toy Story και σε ονόματα στα equipment items.

Ταυτόχρονα, οι κόσμοι του KH3 είναι ποσοτικά οι μισοί σε σχέση με το KH2. Προφανώς είναι πολύ μεγαλύτεροι σε μέγεθος,  χωρίς όμως αυτό να αντιστοιχεί σε αντίστοιχη πολυπλοκότητα, ούτε από άποψη χώρων ούτε από άποψη ιστορίας. Κι ένα προσωπικό παράπονο, τα drive forms. Σε ένα τόσο fancy gameplay δυσκολεύομαι να δικαιολογήσω την απουσία του dual wielding.

Άρα εν τέλη μιλάμε για έναν κακό τίτλο; Η απάντηση είναι πως όχι. Είναι το καλύτερο KH που έχω παίξει; Ούτε, όμως είναι το πιο όμορφο και εντυπωσιακό, με αρκετές δυνατότητες. Και φυσικά παρά το πολύπλοκο και κατά σημεία κακοφτιαγμένο σενάριο, πάλι έκλαιγα σα μωρό παιδί στο τέλος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουμε να περιμένουμε κι άλλα από αυτό το franchise, τόσο σε DLC, όσο και σε επόμενους τίτλους.

May our hearts be our guiding key.