Arise: A Simple Story Review

by Δεκ 27, 2019

ΠΕΡΙ ΤΙΝΟΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ  

Ποιος ή ποιά δεν έχει ονειρευτεί όταν ήταν μικρός – ή και μεγάλος, εγώ ακόμα το σκέφτομαι καμιά φορά – να έχει την υπερδύναμη να πηγαίνει τον χρόνο πίσω; Όχι να “ταξιδεύει” πίσω στο χρόνο σαν άλλος Marty Mcfly με μια χρονομηχανή σε μέγεθος αμαξιού, όχι. Έτσι λίγο να πηγαίνει πίσω τον χρόνο σαν άλλος Adam Sandler στο Click. Όποιος πει πως δεν το έχει σκεφτεί ποτέ του είναι μεγάλος ψεύτης και τσάτσος. Όσοι πάλι το έχουν σκεφτεί και θα ήθελαν έστω και λίγο να το βιώσουν ψηφιακά αξίζει να ρίξουν μια ματιά στο Arise: A Simple Story.

 

Το από εδώ και στο εξής Arise για λόγους συντομίας, κάνει ακριβώς αυτό. Πρόκειται για ένα αμιγώς platformer παιχνίδι, στο οποίο θα πάρουμε τον έλεγχο ενός συμπαθέστατου παππούλη που επισκέπτεται τις αναμνήσεις της ζωής του μετά τον θάνατο του. Οι αναμνήσεις αυτές παίρνουν την μορφή δέκα επιπέδων (levels) και το κεντρικό εργαλείο πάνω στο οποίο βασίζεται όλο το gameplay δεν είναι άλλο από αυτό το παιχνίδι με τον χρόνο. 

 

Με τον δεξί μοχλό λοιπόν ελέγχουμε τον χρόνο, σαν να κάνουμε scrub στο timeline από ένα βίντεο. Ανάλογα με την χρονική στιγμή στην οποία θα παρκάρουμε, το εκάστοτε επίπεδο παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή του εαυτού του. Ουσιαστικά, όλο το επίπεδο κινείται, εξελίσσεται και αλλάζει πρόσωπο ανάλογα με το πως θα το επιλέξουμε εμείς. Για παράδειγμα στην πρώτη πίστα μπορούμε να αλλάξουμε την εποχή από χειμώνα σε άνοιξη με αποτέλεσμα το λιώσιμο των πάγων να μας ανοίγει το μονοπάτι που θέλουμε για να συνεχίσουμε παρακάτω. 

 

Αυτό το πολύ απλό concept αποτελεί και την βάση όλο του παιχνιδιού. Δεν θα ήταν υπερβολή να γυρίσουμε την προηγούμενη πρόταση ανάποδα και να ισχυριστούμε ότι όλο το παιχνίδι είναι αυτό το πολύ από concept.

ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ  

 

Το Arise είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που ανήκουν στην κατηγορία έρωτας με την πρώτη ματιά. Προφανώς πρόκειται για έναν indie τίτλο, όμως δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες προτάσεις μεγάλων studio. Ίσα ίσα που πρόκειται για μια από τις πιο αξιόλογες προσπάθειες που έχω βιώσει τον τελευταίο καιρό, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για το πρώτο παιχνίδι που κυκλοφορεί η συγκεκριμένη ομάδα ανάπτυξης. Υπόψιν  χρησιμοποιώ την λέξη βιώσει και όχι παίξει γιατί πραγματικά θεωρώ πως το Piccolo Studio έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα από εκείνα τα παιχνίδια που σε αφήνει λίγο πιο πλούσιο σε σκέψεις και εμπειρίες όταν αφήνεις κάτω το χειριστήριο.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

 

Παίζοντας το παιχνίδι, συνειδητοποιείς από την αρχή, ότι πρόκειται για το προϊόν μιας ομάδας ανάπτυξης η οποία έχει στήσει το game βάση ενός πολύ συγκεκριμένου πλάνου που  και η οποία δίνει έμφαση ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Το άγγιγμα του χεριού ενός αγάλματος καθώς ο πρωταγωνιστής μας περνά από μπροστά του ή μια παύση που χρειάζεται για να ανασκουμπωθεί  όταν πέφτει από μεγάλο ύψος είναι στοιχεία, μικρές πινελιές θα έλεγε κανείς, που δεν χρειάζεται να υπάρχουν για να θεωρηθεί ολοκληρωμένο το παιχνίδι, όμως υπάρχουν, και για αυτόν τον λόγο κάνουν το Arise να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα platformers.

 

Ακόμα μου αρέσει πολύ η “show, don’t tell” προσέγγιση που διέπει όλον τον τίτλο και που σιγά σιγά, χτίζει τα mechanics με τα οποία ο παίκτης καλείται να πλοηγηθεί στον χώρο. Πέρα ίσως από τα prompts που εμφανίζονται την πρώτη φορά που εισάγεται ένα καινούριο mechanic και σου υποδεικνύουν πιο κουμπί πρέπει να πατήσεις για να κάνει την αντίστοιχη κίνηση, όλο το υπόλοιπο παιχνίδι δεν σου εξηγεί τίποτα και σε αφήνει να φας στην κυριολεξία τα μουτρα σου πολλές μα πάαρα πολλές φορές. Ίσως εδώ να βρίσκεται και το μόνο μελανό σημείο του τίτλου, τα controls μερικές φορές αισθάνομαι ότι θα μπορούσαν να συγχωρούν λίγο περισσότερο κάποιο missclick του παίκτη. 

 

Επίσης, το Arise έχει μια low-poly αισθητική, η οποία ναι μεν έχει γίνει της μόδας τον τελευταίο καιρό, όμως δίνει μια αίσθηση διαχρονικότητας στον τίτλο. Την ίδια στιγμή μιας και τα γραφικά δεν είναι τόσο απαιτητικά οι δημιουργοί έχουν την ελευθερία να δώσουν αέρα στα διάφορα εφέ, όπως για παράδειγμα η εκτόπιση του χιονιού όταν πατάμε επάνω του, που δίνουν μια επιπλέον σπιρτάδα. Δεν μπορώ επίσης σε αυτό το σημείο να μην δώσω τα εύσημα και στην μουσική του τίτλου η οποία ντύνει όλο το παιχνίδι σε κάθε του στιγμή και του προσθέτει μια κινηματογραφική αίσθηση που σε καθηλώνει. 

Το Arise είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που έρχονται μια στο τόσο και μια από εκείνες τις εμπειρίες που έρχονται ακόμη πιο σπάνια. Εάν σας ενδιαφέρει το genre και ψάχνετε κάτι το διαφορετικό ανάμεσα σε όλες αυτές τις κυκλοφορίες, αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία, είμαι σίγουρος ότι θα σας μαγέψει.

Άρης

Black Dog GR

SCREENSHOTS

Arise_Concept_Art_1