L.A. Noire

Xbox One Review


Αν σε αυτή τη βιομηχανία κάποιος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως “Μήδας”, δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την Rockstar. Μία εταιρεία η οποία στα στα σχεδόν 20 χρόνια της ύπαρξής της, ό,τι έχει πιάσει στα χέρια της έχει γίνει χρυσός. Σε αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση το L.A. Noire, που παρά τα προβλήματα που συνάντησε, γνώρισε μεγάλη επιτυχία το μακρινό, πλέον, 2011. Εφτά χρόνια μετά, πήραμε στα χέρια μας την remastered έκδοση και σας παρουσιάζουμε τις εντυπώσεις μας.

Αυτό που κάνει το L.A. Noire μοναδικό, είναι ο τρόπος που παίζεται. Το παιχνίδι είναι χωρισμένο σε 5 chapters, που το καθένα αποτελείται από έναν αριθμό αστυνομικών υποθέσεων. Η κάθε υπόθεση ακολουθεί το ίδιο μοτίβο. Πρώτα το έγκλημα, μετά η αναζήτηση στοιχείων, η ανάκριση των μαρτύρων και των υπόπτων και τέλος η σύλληψη του του ενόχου. Κατά την ανάκριση, ο παίχτης θα πρέπει να είναι προσεκτικός για δύο λόγους. Αρχικά, σε κάθε απάντηση θα πρέπει να παρατηρεί τις εκφράσεις του ανακρινόμενου, ούτως ώστε να καταλάβει αν λέει την αλήθεια ή κρύβει κάτι. Ταυτόχρονα όταν επιλέγει την ερώτηση που θα θέσει για να πιέσει τις καταστάσεις, ανάλογα με την ερώτηση μπορεί να προκαλέσει το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στα υπόλοιπα στοιχεία του gameplay δεν υπάρχει κάτι περισσότερο να πούμε. Η οδήγηση είναι άχαρη και δεν προσφέρει κάποια ιδιαίτερη συγκίνηση. Μάλιστα από την αρχή επέλεγα την ευκολία του fast travel μιας και το σενάριο είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Το σύστημα μάχης θύμιζε τα Grand Theft Auto, χωρίς να αντιμετωπίσω κάποια δυσκολία τις στιγμές που έπρεπε να χρησιμοποιήσω το όπλο μου.

 


Η ιστορία ακολουθεί τα βήματα του Cole Phelps, ενός πρώην βετεράνου του αμερικανικού στρατού στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και πλέον μέλος της αστυνομίας του Los Angeles. Η παρουσίαση του παιχνιδιού είναι ξεχωριστή και διαφορετική από ότι έχουμε δει πριν από το L.A. Noire και όπως δηλώνει ο τίτλος μοιάζει με μία νεο-νουάρ ταινία περασμένων δεκαετιών. Το σενάριο δυστυχώς, δεν είναι το δυνατό του σημείο. Έχει αρκετά κενά και στιγμές που είναι ξεκάθαρο πως κάτι άλλο συμβαίνει αλλά για να προχωρήσει η υπόθεση, το παιχνίδι σε αναγκάζει σε κάποια επιλογή. Οι ανακρίσεις και η λύση ενός μυστηρίου δεν επηρεάζουν την ιστορία. Μόλις το αντιλήφθηκα, τα εγκλήματα έγιναν επαναλαμβανόμενα και ήμουν αναγκασμένος να συνεχίσω. Ένιωθα πως υπάρχει κάτι το οποίο θα το ανακαλύψω και όλα πλέον θα αποκτήσουν νόημα. Μάταια όμως, μιας και η υπόθεση έχει αρχή, έχει τέλος αλλά στην μέση τα χαλάει. Ξεκινάει με αρκετό ενδιαφέρον, δείχνοντας ταυτόχρονα με την βασική υπόθεση, μία ιστορία από τον πόλεμο αλλά και μία που εξελίσσεται ταυτόχρονα με αυτή που παίζουμε. Κάποια στιγμή τις ξεχνάει και πριν το τέλος τις θυμάται και πάλι, απλά και μόνο για να τις συνδέσει βιαστικά ώστε να κλείσει με έναν αδιάφορο τρόπο.

 

Τα γραφικά είναι βελτιωμένα σε σχέση με την αρχική έκδοση αλλά για να είμαι ειλικρινής οι διαφορές γίνονται πολύ δύσκολα αισθητές και αυτό γιατί η πρώτη έκδοση σε αυτό τον τομέα ήταν ε-ξαι-ρε-τι-κή!

Το L.A. Noire είναι ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια στον τομέα του ήχου. Η μουσική δένει ιδανικά με τα υπόλοιπα στοιχεία, είναι το βασικό συστατικό στην δημιουργία της ατμόσφαιρας, με μοναδικό ίσως ψεγάδι το θέμα που παίζει κατά την αναζήτηση των στοιχείων. Είναι μικρό και γίνεται επαναλαμβανόμενο μιας και δεν τελειώνει, μέχρι να εντοπίσει ο παίχτης όλα τα στοιχεία του εγκλήματος, κατά την έρευνα σε έναν χώρο. Αυτό βέβαια που με ενθουσίασε περισσότερο από όλα είναι οι ήχοι στο φόντο. Είναι προσεγμένοι σε τέτοιο βαθμό που ακόμα και στις σκηνές ο κόσμος γύρω από τους χαρακτήρες συνεχίζει και ζει.

 

Τα γραφικά είναι βελτιωμένα σε σχέση με την αρχική έκδοση αλλά για να είμαι ειλικρινής οι διαφορές γίνονται πολύ δύσκολα αισθητές και αυτό γιατί η πρώτη έκδοση σε αυτό τον τομέα ήταν ε-ξαι-ρε-τι-κή! Μάλιστα τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι τόσο λεπτομερή που κάποιες στιγμές είχα την αίσθηση πως ξεχωρίζουν και δεν ταιριάζουν με αυτά του περιβάλλοντος γύρω τους.

 

Παρ’ όλα αυτά το παιχνίδι δεν είναι τέλειο. Όσο ενδιαφέρουσα, μοναδική και ξεχωριστή είναι η ιδέα αλλά και η υλοποίηση της ανάκρισης, υπάρχουν δύο στοιχεία που στα μάτια μου την απομυθοποίησαν. Δεν ξέρω αν απλά είμαι ανίκανος να διαβάζω τις εκφράσεις των προσώπων, αλλά τις περισσότερες φορές έπεφτα έξω. Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα πως ο χαρακτήρας κάτι έκρυβε αλλά στο τέλος ανακάλυπτα ότι δεν συνέβαινε απολύτως τίποτα, ή το αντίθετο. Επίσης το παιχνίδι σε κάθε ερώτηση δίνει την επιλογή “Bad Cop”, “Good Cop” και “Accuse” (τα οποία στην αρχική έκδοση ήταν, “Doubt”, “Truth” και “Lie”) την οποία και πρέπει να επιλέξει ο παίχτης ανάλογα με το πως εξελίσσεται η ανάκριση. Όμως αυτή η επιλογή έμοιαζε να είναι random χωρίς πραγματικά να καταλάβω τι θα πρέπει να επιλέξω και χωρίς να ξέρω τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει η κάθε προσέγγιση. Για να είμαι ακριβής αρκετές φορές έκανα reload το συγκεκριμένο σημείο και οι διαφορετικές εναλλακτικές δεν έβγαζαν κάποιο νόημα.

 

Το L.A. Noire είναι ένα εξαιρετικό παιχνίδι που αντέχει στον χρόνο και δεν έχει γεράσει ακόμα. Από την πρώτη στιγμή κατάφερε να αφήσει το στίγμα του και να μείνει πλέον στην ιστορία. Ακόμα και σήμερα, αν ήταν ένας καινούριος τίτλος, προσωπικά πιστεύω θα είχε την ίδια επιτυχία. Όμως έχει και αρκετά προβλήματα, που αν δεν υπήρχαν ίσως να το είχαμε με άλλη μορφή σήμερα στο μυαλό μας και να μην το εξυμνούμε μόνο για ένα στοιχείο στο gameplay,  που όμοιό του βέβαια δεν έχουμε δει ακόμα.

Χρυσόστομος

PabloGGarciaP