Τα Prince of Persia από το πρώτο κιόλας μέρος της σειράς είχαν καταφέρει να τραβήξουν όχι μόνο την προσοχή του gaming κοινού, αλλά και αρκετά βραβεία και διθυραμβικά σχόλια για το gameplay, την υφή τους, τη «μαγική σκόνη» με την οποία οι δημιουργοί του είχαν πλάσει ένα σύμπαν και έναν χαρακτήρα που όλοι λάτρευσαν. Με τη συνέχεια του παιχνιδιού (a.k.a. Warrior Within) τα πράγματα... έγιναν σκούρα, όχι μόνο ως προς την υφή του παιχνιδιού, αλλά και ως προς τις αντιδράσεις καθώς ο νέος, σκοτεινό(τερο)ς Prince δεν ήταν τόσο μαγικός. Το 3ο παιχνίδι ήρθε να καλύψει αυτό το κενό, και να δημιουργήσει τον επίλογο μιας τριλογίας που σίγουρα έχει χαράξει τη δική της πορεία στο χώρο του gaming με το σύστημα μάχης, τον τρόπο αφήγησης ουσιαστικά μιας ιστορίας και τις δυνατότητες που έδινε στον παίκτη ο οποίος κεφάλαιο-κεφάλαιο ‘ξετύλιγε’ τα γεγονότα. Με το Prince of Persia που κυκλοφόρησε πριν 2 χρόνια να αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη – και μια πνοή ανανέωσης – ακόμα και του artwork της σειράς, η ανακοίνωση του Prince of Persia: The Forgotten Sands που θα κυκλοφορούσε μαζί με την ταινία μας άφησε με την απορία του τί πρέπει να περιμένουμε.

Το νέο Prince of Persia: The Forgotten Sands, λοιπόν, έρχεται να ‘πέσει’ σαν μια σχεδόν παράπλευρη ιστορία ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο παιχνίδι, ειδικά για τους φίλους της σειράς που έχουν παρακολουθήσει τα γεγονότα και αναρωτιούνται πώς ο Prince από το μαγικό πρώτο  μέρος μεταμορφώθηκε στον χαρακτήρα που είδαμε στο σκληροτράχηλο και πιο βάρβαρο δεύτερο παιχνίδι. Στα θετικά του παιχνιδιού αναπόφευκτα θα βάλουμε την επιστροφή των στοιχείων που αγαπήσαμε στα δυο πρώτα, σε ένα πακέτο εντυπωσιακά φτιαγμένο και δεμένο με τέτοιο τρόπο που ‘κρατάει’ τον παίκτη και τον κάνει να θέλει να τρέξει σε έναν ακόμα τοίχο, να βρει ένα ακόμα στοιχείο. Στα θετικά στοιχεία πρωταγωνιστούν οι κινήσεις, οι μανούβρες και οι απίστευτοι ελιγμοί του χαρακτήρα, η λεπτομέρεια σε όλο το σχεδιασμό του και ο τρόπος που η ιστορία ‘ρέει’...  σαν άμμος, μέσα από το gameplay. Οι μάχες είναι εντυπωσιακές, και κλιμακώνονται όσο προχωράει το παιχνίδι και ξεκλειδώνονται δυνατότητες όπως ξόρκια και δυνάμεις (με τα στοιχεία της φύσης να επιστρέφουν σε πρώτο πλάνο), ενώ όλα αυτά λαμβάνουν χώρα σε περιοχές και περιβάλλοντα που έχουν σχεδιαστεί με πολύ προσοχή και –αν και κάποιες φορές είναι προβλέψιμα – επιτελούν το σκοπό τους άριστα. Κλείνοντας τα θετικά στοιχεία του παιχνιδιού, οφείλουμε να τονίσουμε ότι η ιστορία του Prince of Persia: The Forgotten Sands  έχει ενσωματωθεί σε ένα εξαιρετικό από πλευράς σχεδιασμού και υλοποίησης gameplay, που θα κρατήσει τους παίκτες για αρκετές ώρες (περίπου 10-12), θα τους ‘προκαλέσει’ να φτάσουν τις ικανότητές τους στα όριά τους. Έτσι, τελικά θα καταφέρει να τους προσφέρει μια εμπειρία αντίστοιχη / αντάξια του ονόματος του τίτλου, και όχι αντίστοιχων παραγωγών που είχαμε δει να συνοδεύουν ταινίες από τον κινηματογράφο.

Περνώντας στα αρνητικά του παιχνιδιού αναπόφευκτα θα αναφερθούμε στις μάχες. Αν και εντυπωσιακές, καθώς σε πολλές περιπτώσεις θα δείτε δεκάδες μονάδες να σας επιτίθενται με αξιοπρεπέστατο ΑΙ, μετά από κάποιο σημείο γίνονται επαναλαμβανόμενες και τελικά το πήδα-κλώτσα-κόψε δεν συμπληρώνει ένα κενό που η .. μαγική σκόνη του πρώτου παιχνιδιού που αναφέραμε παραπάνω, κάλυπτε. Συνέχεια σε αυτόν τον προβληματισμό μας δίνουν κάποιοι από τους αρχηγούς  που επίσης περιορίζονται σε κλασικά μοτίβα «χτύπα με στα πόδια για να πέσω», που αν και ικανοποιούν τις ανάγκες του παιχνιδιού, δεν είναι αντίστοιχα της συνολικής του εικόνας, και της πολυπλοκότητάς του. Τέλος, η μουσική / αφηγηματική επένδυση του τίτλου είναι ικανοποιητική, όχι αρκετή όμως για να καλύψει ένα κενό που μας δημιουργείται στον τομέα αυτό σε σχέση με τα τέσσερα προηγούμενα παιχνίδια, και τη δουλειά που είχε γίνει εκεί (με το πρώτο και πάλι να κλέβει τις εντυπώσεις).

Το Prince of Persia έρχεται να καλύψει ένα κενό της ιστορίας της πρώτης τριλογίας. Το καταφέρνει με τρόπο παραπάνω από ικανοποιητικό, που θα σας δεσμεύσει αρκετές ώρες την κονσόλα, και θα σας προσφέρει ένα gameplay experience που, ομολογουμένως, μας είχε λείψει. Η προσοχή στον σχεδιασμό του παιχνιδιού, και ο τρόπος που τα στοιχεία που το αποτελούν ‘δένουν’ και αποκαλύπτονται το καθιστούν μια πολύ καλή αγορά και παρά τις ατέλειές του και τα μικρά κενά που έχει, σίγουρα αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής για τη Ubisoft, η οποία επιστρέφοντας στο σκεπτικό της πρώτης τριλογίας και της μαγείας που αγαπήσαμε σε αυτή, μας επιστρέφει έναν, όχι τέλειο αλλά εξαιρετικό, Prince of Persia, τον οποίο απολαύσαμε και περιμένουμε να δούμε και πάλι στο μέλλον. Ίσως, με λίγη περισσότερη sand of time.

Prince of Persia: The Forgotten Sands Gallery

Cadmio Gotmian για το MyXbox.gr