Be my little rock n’ roll witch!

Όταν πριν από 3 χρόνια η νεοσυσταθείσα τότε Platinum Games ανακοίνωσε τρείς τίτλους για τα συστήματα νέας γενιάς ήταν αναμενόμενο ότι η προσοχή όλων θα έπεφτε στο Bayonetta. Λίγο το ότι προοριζόταν για τις next gen κονσόλες, λίγο το ότι ο κεντρικός χαρακτήρας ήταν γυναίκα και μάλιστα υπερβολικά σέξι, λίγο τα περίστροφα στα ψηλοτάκουνα της και το hype άρχισε δειλά δειλά να κάνει την εμφάνισή του. Ο πραγματικός πανικός για το παιχνίδι όμως ξεκίνησε όταν μετά τα πρώτα gameplay blowouts είδαμε ότι το παιχνίδι έμοιαζε υπερβολικά με έναν παλαιότερο τίτλο του Hideki Kamiya (Director του Bayonetta)  το θρυλικό Devil May Cry. Με τον κόσμο άλλοτε να τρολλιάζει και άλλοτε να εκθειάζει, στα διάφορα forum του Internet, τον νέο τίτλο της Ιαπωνικής εταιρείας,  ο τελευταίος αποκτά και το χαρακτηρισμό Love it or Hate it και ένα νέο παιχνίδι θρύλος γεννιέται.

Κλασσική ιστορία για ένα παιχνίδι των συντελεστών της Platinum Games. Ποιά είναι όμως πια αυτή η εταιρεία και γιατί τόσος ντόρος γύρω από το όνομά της? Η Platinum Games είναι μία Ιαπωνική εταιρεία η οποία απαρτίζεται κυρίως από ανθρώπους θρύλους στον χώρο των video games, όπως ο Sinji Mikami, πνευματικός πατέρας της σειράς Resident Evil, και ο Hideki Kamiya δημιουργός του Devil May Cry, του αριστουργηματικού Okami άλλα και του Vieutifull Joe. Μετά την αποχώρησή τους από την Capcom και την υιοθέτησή τους από την Sega όλοι περίμεναν με αγωνία την πρώτη μεγάλη Next - gen δημιουργία τους. Ιανουάριος του 2010 λοιπόν και η κυκλοφορία του πολυπόθητου Bayonetta είναι γεγονός.

Αρχικά να πούμε ότι πρόκειται για έναν κλασσικό hack n’ slash τίτλο στα πρότυπα του Devil May Cry. Δηλαδή straight forward δράση με άπειρες μάχες τις οποίες κατανικούμε πατώντας επανειλημμένα τα πλήκτρα του χειριστηρίου εκτελώντας καταστρεπτικά combo πετσοκόβοντας τους άτυχους εχθρούς που θα βρεθούν στο δρόμο μας. Εκεί τελειώνουν και τα κοινά στοιχεία με τους υπόλοιπους τίτλους της συγκεκριμένης κατηγορίας. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους, πρώτον γιατί έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτοποριακό σύστημα μάχης που όμοιό του δεν έχουμε ξαναδεί και δεύτερον γιατί όλο το gameplay βασίζεται στην ηρωίδα του παιχνιδιού που ειλικρινά όμοιά της, σίγουρα όμως (!), δεν έχουμε ξαναδεί. Ξεκινώντας από την τελευταία να δώσουμε τα συγχαρητήριά μας στην Platinum Games για (ίσως) την πιο χαρακτηριστική σέξι παρουσία στον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών. Η Bayonetta είναι μία ψηλή και λυγερή μάγισσα με μοναδικές καμπύλες και την σιλουέτα σκίτσου σχεδίου μόδας. Αυτή την εκπληκτική μορφή ντύνουν δερμάτινα εφαρμοστά ρούχα (κάτι σαν ολόσωμη μαύρη φόρμα) - τα οποία αποτελούν προέκταση των μαύρων μαλλιών της - και συμπληρώνουν ένα ζευγάρι μαύρα κοκάλινα γυαλιά οράσεως. Το σύνολο δένει με δύο ζευγάρια ροζ περίστροφα εκ των οποίων το ένα τοποθετείται στις ψηλοτάκουνες μπότες της με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Η συγκεκριμένη παρουσία σε συνδυασμό με τον υπεροπτικό και γενικότερα μπλαζέ χαρακτήρα, ακόμα και το περπάτημά της, δημιουργούν την απόλυτη rock n’ roll μάγισσα, μία αμαρτωλά εκρηκτική παρουσία που λατρεύεις να ελέγχεις και να φροντίζεις. Στην προσπάθειά τους λοιπόν να φτιάξουν έναν πρωτότυπο χαρακτήρα κατάφεραν όχι μόνο αυτό, αλλά και να δημιουργήσουν μία μασκότ για τα σύγχρονα videogames αντίστοιχη της Lara Croft και ίσως ακόμη και του Sonic.

Και επάνω εδώ (στην Bayonetta) πατούν οι δημιουργοί και αναπτύσσουν ένα από τα καλύτερα (για τον γράφοντα το καλύτερο) αλλά και πιο ανορθόδοξα συστήματα μάχης στο είδος. Δεδομένου ότι η Bayonetta έχει από ένα όπλο σε κάθε της άκρο υποθέτουμε (και καλά κάνουμε) ότι τα combo των gun επιθέσεων έχουν άπειρους συνδυασμούς με τα αναμενόμενα καταστροφικά αποτελέσματα. Οι εκπλήξεις ξεκινούν όμως εδώ αφού όπως προαναφέρθηκε τα μαλλιά της πρωταγωνίστριας, όταν δεν την ντύνουν, εκτελούν καταστροφικές επιθέσεις υπό την μορφή μίας τεράστιας γόβας που ποδοπατά τους αντιπάλους ή ακόμα και, κατά την διάρκεια κάποιων ειδικών αποτελειωτικών επιθέσεων (climax) όπου η Bayonetta έρχεται σε οργασμό και η πλούσια κόμη της υπό την μορφή τεράτων κατασπαράζει τους μεγαλόσωμους εχθρούς αφήνοντας την φυσικά ολόγυμνη. Όλα αυτά βέβαια επιβάλουν την ύπαρξη αρκετών magic points τα οποία εμφανίζονται σαν ασημένιες μπίλιες. Το καινοτόμο και συνάμα στοιχείο κλειδί στο σύστημα μάχης του τίτλου όμως αποτελεί το επονομαζόμενο witch time το οποίο εκτελείται κάθε φορά που αποφεύγουμε μία επίθεση του αντιπάλου και ουσιαστικά πρόκειται για ένα πάγωμα του χρόνου αφήνοντας εμάς ανεπηρέαστους να εκτελούμε ελεύθερα τις πολλαπλές μας επιθέσεις. Ένα ακόμη βασικό στοιχείο είναι τα διάφορα όπλα που κερδίζουμε κατά την διάρκεια του παιχνιδιού τα οποία είναι επεκτάσιμα και αυξάνουν κατακόρυφα το βάθος του gameplay. Επίσης η δυνατότητα μεταμόρφωσης σε ζώα (είπαμε μάγισσα!) όπως πάνθηρας και κοράκι προσθέτει και αυτή στην όλη εμπειρία. Εκπληκτικό σύστημα μάχης το οποίο λέει «όχι» στην άμυνα προκαλώντας μας να εντρυφήσουμε στο witch time για ένα από τα πιο γρήγορα hack n slash gameplay με άρτια κλιμάκωση της δυσκολίας.

Όλο αυτό, ντυμένο με ένα καταπληκτικό σενάριο με πολλές ανατροπές: ξεκινά βρίσκοντας την Bayonetta έπειτα από την ανακάλυψή της από δημοσιογράφο, προ εικοσαετίας, σε φέρετρο, στον πάτο μιας λίμνης, να ψάχνει την ταυτότητα της προσπαθώντας ταυτόχρονα να επιβιώσει από τις επιθέσεις αγγέλων του παραδείσου. Και όλα αυτά με τρομερή αφήγηση και εξέλιξη που κάνει κάθε επίπεδο του παιχνιδιού μοναδικό, καθιστώντας το όχι απλά μη επαναλαμβανόμενο, αλλά μάλλον με μια τεράστια ποικιλία - από μικρούς γρίφους μέχρι mini games. Ένα αρκετά σκοτεινό σενάριο με έντονη ιαπωνική ποζεριά, χιουμοριστικά αλλά και πολλά σεξιστικά στοιχεία τα οποία ολοκληρώνει η μουσική επένδυση του τίτλου με rock κομμάτια να επενδύουν μουσικά τις μάχες και την διασκευή του «Fly me to the moon» του Frank Sinatra να κλέβει την παράσταση. Γενικά εξαιρετικό και το soundtrack κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε αν υπάρχει κάτι κακό στο συγκεκριμένο παιχνίδι.

Και εδώ την απάντηση μας δίνει ο τεχνικός τομέας. Αν και το artwork του είναι πολύ καλό και ιδιαίτερο, τα γραφικά του παιχνιδιού είναι πολύ φτωχά με απαράδεκτες υφές, λίγα πολύγωνα και ξεπερασμένα εφέ τα οποία σώζει κάπως η πολύ καλή ανάλυση και ο δυναμικός φωτισμός. Παρόλα αυτά, πρόκειται για κακό τεχνικό τομέα που έρχεται σε αντίθεση με το υπόλοιπο σύνολο του παιχνιδιού.

Κόλαση, παράδεισος, σέξι rock n roll μάγισσες που πετσοκόβουν αγγέλους με περίσσια ποζεριά, ενώ τρώνε γλυφιντζούρια, και όλα αυτά ακούγοντας το «fly me to the moon». Αυτό είναι το Bayonetta και είναι τόσο ωραίος αυτός ο ψηφιακός Frankenstein που σίγουρα θα μείνει στην ιστορία του gaming ως ένα ακόμη cult αριστούργημα. Όπως και όλοι οι τίτλοι του Kamiya βέβαια. Σίγουρα κάποιοι έχουν την αντίθετη άποψη αλλά είπαμε, love it or hate it!

Η βαθμολογία μας: 9

Bayonetta Screenshots Gallery (18+)