Select Page

FInal Fantasy XV

Episode Gladiolus Review

Τέσσερις “γεμάτοι” μήνες έχουν περάσει από όταν κυκλοφόρησε το Final Fantasy XV και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, ο Hajime Tabata συνεχίζει να στηρίζει αδιάκοπα τον τίτλο, τόσο με το τελευταίο patch που άλλαξε το Chapter 13 όσο και με εποχιακά events, όπως το Moogle Chocobo Carnival που μπορώ να πω πως έδωσε μια αίσθηση ζωντανού οργανισμού σε έναν τίτλο καθαρά singleplayer.

Μέσα στο πνεύμα αυτής της υποστήριξης καταφθάνει και το Episode Gladiolus, το οποίο είναι και το πρώτο DLC του παιχνιδιού, δωρεάν για τους κατόχους του Season Pass. Σε αυτό αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Gladio, ενός εκ των τεσσάρων brοs του κανονικού παιχνιδιού κατά την διάρκεια της απουσίας του από το party.

Νομίζω πως θα πρέπει να ξεκαθαρίσω από την αρχή πως η διάρκεια του και το περιεχόμενο του παιχνιδιού είναι πιστά στο επεισοδιακό format τους και για την τιμή στην οποία διατίθενται ικανοποιούν αρκετά τις απαιτήσεις που θα είχα από ένα τέτοιο DLC. Για την ιστορία και μόνο μου πήρε 2 ώρες να ολοκληρώσω το πρώτο playthrough, ενώ το παιχνίδι σού δίνει έπειτα και ένα κίνητρο μέσω του score attack mode που ξεκλειδώνεις να το ξαναπεράσεις μερικές φορές ακόμα – ειδικά αν είσαι ψυχωτικός με τα useless internet points achievement όπως εγώ.

Ουσιαστικά, έχουμε να κάνουμε με ένα μεγάλου μεγέθους Dungeon, όπου ο Gladio έρχεται αντιμέτωπος με μια σειρά από κύματα εχθρών, στην προσπάθεια του να φτάσει τον Gilgamesh, το τελικό boss του DLC.

Με το που ρίξεις την πρώτη σπαθιά, και ξεκινήσει η πρώτη μάχη το πρώτο πράγμα που παρατηρείς είναι η τελείως διαφορετική μουσική από το συνηθισμένο Final Fantasy με σαφείς επιρροές από Industrial Metal και Meshuggah. Φαίνεται πως η Square Enix εμπνεύστηκε ξεκάθαρα από την Id Software και το Doom και ο έφηβος μεταλλάς μέσα μου είναι πάρα πολύ χαρούμενος για αυτό.

Όσο προχωράω βαθύτερα στο dungeon, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι ο Noctis… Duh, θα μου πεις, όμως αυτό που θέλω να πω μάλλον είναι ότι βρίσκω πολύ θετική την διαφορετική αίσθηση που σου αφήνει ο Gladio σαν χαρακτήρας σε σχέση με τον τρόπο που μάχεται ο Noctis. Πλέον νιώθεις στα χέρια σου το βάρος που καλείται να σηκώσει το Shield of the King.

Η ιστορία, ή μάλλον καλύτερα οι διάλογοι του παιχνιδιού με τον Cor, κάνουν αυτή την αίσθηση ακόμα πιο έντονη, ενώ συγχρόνως μας παρέχουν με το απαραίτητο backstory που μας βοηθάει να κατανοήσουμε καλύτερα τον Gladio, την ζωή του και τις φιλοδοξίες/απαιτήσεις που έχει από τον εαυτό του.

Η μάχη είναι αρκετά διασκεδαστική και το γεγονός ότι οι εχθροί που αντιμετώπισα είναι καινούρια σχέδια, μου υποδεικνύει την δουλειά που έχει γίνει πίσω από αυτό το μικρού μεγέθους DLC. Παρ’ όλα αυτά αν υπάρχει κάποιο αρνητικό κομμάτι, αυτό νομίζω πως το εντοπίζω στα ανύπαρκτα RPG στοιχεία του DLC το οποίο ομολογουμένως φέρνει περισσότερο σε Devil May Cry παρά σε Final Fantasy.

Σε γενικές γραμμές νομίζω πως είναι ένα μικρό σε διάρκεια, αλλά αξιόλογο σε διασκέδαση κομμάτι content, τουλάχιστον για όσους νιώθουν την ανάγκη να ξαναβρεθούν στον κόσμο του Eos ή για όσους θέλουν να μάθουν τις περιπέτειες του Gladio όσο αυτός ήταν off-screen. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα συνιστούσα σε κάποιον να περιμένει την GOTY έκδοση για να το πιάσει στα χέρια του.

Άρης

Black Dog GR