Select Page

Πενήντα χρόνια έχουν περάσει από την πρώτη ταινία του κυρίου “My name is Bond, James Bond” και η Activision αποφάσισε να το γιορτάσει με την έκδοση του πέμπτου κατά σειρά τίτλου της με πρωταγωνιστή τον αγαπητό σε όλους μας μυστικό πράκτορα. Το 007 Legends αποτελεί την νέα -ετήσια πλέον από το 2010 και μετά- προσθήκη στην συγκεκριμένη σειρά παιχνιδιών, το οποίο σε αντίθεση με τους προκατόχους του προσπαθεί να ξεφύγει από τον όρο “movie tie-in”  και να μετατραπεί σε ένα τεράστιο mash-up των καλύτερων κινηματογραφικών στιγμών του κυρίου Bond. Μπορούμε με μεγάλη ευκολία όμως να πούμε πως δεν τα καταφέρνει.

Το παιχνίδι ξεκινάει με ένα πλάνο από την τελευταία ταινία “Skyfall” στο οποίο ο James Bond δέχεται μια σφαίρα από έναν ελεύθερο σκοπευτή την ώρα που παίζει κλωτσομπουνίδια επάνω στην οροφή ενός κινούμενου τραίνου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πέσει μέσα σε μία λίμνη που βρίσκεται από κάτω του και καθώς πνίγεται όλες οι περιπέτειες της ζωή του περνάνε μπροστά από τα μάτια του. Όπως καταλάβατε κάθε ένα από τα flashback που βλέπει ο James Bond είναι και ένα απόσπασμα από κάποια πασίγνωστη ταινία το οποίο και καλούμαστε να παίξουμε.

Πιο συγκεκριμένα θα απολαύσουμε κομμάτια από τις εξής ταινίες: Goldfinger, On Her Majesty’s Secret Service, Die Another Day, License to Kill, Moonraker και το Skyfall (το οποίο προς έκπληξη μας διατέθηκε ως δωρεάν dlc μέσα στον Νοέμβριο). Ακούγεται ενδιαφέρον σωστά; Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που καταστρέφει τα πάντα: Ο Daniel Craig είναι το μοντέλο του Bond καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού με αποτέλεσμα να καταστρέφεται πλήρως κάθε ελπίδα για μια όμορφη αναπαράσταση των κλασικών σκηνών από προηγούμενες ταινίες.

Για κάποιον επίσης ανεξήγητο λόγο τα μοντέλα των συμπρωταγωνιστών πολλές φορές δεν συνάδουν με εκείνα των αληθινών ηθοποιών (για παράδειγμα ο χαρακτήρας της Hale Berry όταν παίζουμε την ιστορία του Die Another Day). Σαν να μην έφτανε αυτό, κάθε σκηνή από τις original ταινίες έχει εκμοντερνιστεί σε σημείο αηδίας. Δεν δύναται να κάνεις επίθεση στο fort knox και να σε πυροβολούν με rpg και με ακτίνες λέιζερ, ή να παίζεις το campaign του “On Her Majesty’s Secret Service” και να έχεις smartphone που ταυτοποιεί δαχτυλικά αποτυπώματα και χακάρει δίκτυα Wifi. Είναι σαν να βάζεις τον Bob Dylan να τραγουδήσει Hannah Montana.

Eπίσης αν αναρωτιέστε “πώς χωράει κανείς έξι ολόκληρες ταινίες σε ένα campaign;” η απάντηση είναι απλή: Μα φυσικά κόβει μικρά κομματάκια από κάθε ιστορία και τα ξανακολλάει όλα μαζί. Αυτό όμως έχει σαν αποτέλεσμα, το σενάριο του παιχνιδιού να φαίνεται το λιγότερο σαν ένα συνοθύλευμα από άσχετες μεταξύ τους σκηνές. Σχεδόν τίποτα δεν ενώνει κάθε σκηνή με την επόμενη της δίνοντας μας ένα ρηχό και ακαταλαβίστικο στόρυ το οποίο μόνο οι die hard Bond fans καταλαβαίνουν.

 

Και αν όλα αυτά δεν έχουν αποθαρρύνει κάποιον, τότε απλά θα αναφέρουμε πως το παιχνίδι χωρίς το δωρεάν dlc του Skyfall δεν έχει τέλος. Το dlc δεν είναι απλά μια έξτρα αποστολή, είναι το τελευταίο κομμάτι του παιχνιδιού και αυτό λείπει από το αρχικό δισκάκι. Σε περίπτωση που κάποιος τελειώσει το παιχνίδι χωρίς να το έχει κατεβάσει τότε απλά μετά το Moonraker θα περάσουν τα credits με την υπόσχεση του δωρεάν dlc. Σε ό,τι αφορά το gameplay του παιχνιδιού, τα πράγματα είναι απλά. Πάρε Τζίμη τ’ όπλο σου και πυροβόλα και κάνε τους “κακούς’’ κουμπότρυπες. Οι αναφορές στο franchise του Call of Duty είναι καταφανέστατες – Activision είναι άλλωστε αυτή πως να το κάνουμε – με τον τίτλο να μην προσπαθεί να κρύψει ούτε στο ελάχιστο τις επιρροές του.

Δεν είναι όμως όλος ο τίτλος mindless shooting. Υπάρχουν κομμάτια του παιχνιδιού στα οποία πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ένα συνδυασμό από τα gadget του Q για να προχωρήσουμε παρακάτω, όπως το smartphone που αναγνωρίζει δαχτυλικά αποτυπώματα, χακάρει υπολογιστές και ξεκλειδώνει κρυφές πόρτες και θησαυροφυλάκια, το ρολόι που ‘‘ψήνει’’ κάμερες και συναγερμούς, το στιλό που εκρήγνυται για να προκαλέσει αντιπερισπασμό κ.ο.κ. Άπαξ όμως και τα χρησιμοποιήσουμε την πρώτη φορά μετά δεν υπάρχει κάτι το ενδιαφέρον στην διαδικασία γιατί πολύ απλά τα έχουμε δει όλα.

Υπάρχουν επίσης και stealth κομμάτια μέσα στον τίτλο στα οποία προσπαθούμε όντως να είμαστε ο ατσαλάκωτος James Bond και όχι ο Silvester Stallone. Είναι παρ’ όλα αυτά εξαιρετικά δύσκολο να μείνεις κρυμμένος καθώς οι φρουροί σε εντοπίζουν από μίλια μακριά ή ακόμη και με γυρισμένη πλάτη. Το κάκιστο όμως σημείο σε αυτό το σύστημα, είναι πως ακόμη και αν οι φρουροί δεν ξέρουν την θέση σου, αν δουν κάποιο πτώμα σημαίνουν συναγερμό και τότε με έναν μαγικό τρόπο μια ορδή αντιπάλων έρχεται καταπάνω σου. Το παιχνίδι δεν σε επιβραβεύει αν επιλέξεις την τακτική προσέγγιση αλλά αντίθετα σε ωθεί να πας all guns blazing.

Το χειρότερο όμως σημείο στο gameplay είναι το γεγονός ότι κάθε τελικό boss το αντιμετωπίζουμε με το ίδιο mini game στο οποίο μέσω Quick Time Events ανταλλάζουμε μπουνιές. Πρωτότυπο. Στα θετικά να σημειώσουμε όμως ότι, σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού μπορούμε να ολοκληρώσουμε κάποια challenges τα οποία μας δίνουν xp με το οποίο στην συνέχεια μπορούμε να αναβαθμίσουμε τόσο τον Bond όσο και τα όπλα του και τα gadgets του. Αν μη τι άλλο μια ενδιαφέρουσα προσθήκη για να τροποποιήσεις τον χαρακτήρα όπως εσύ προτιμάς και να αναβαθμίσεις τα όπλα που σου αρέσει να χρησιμοποιείς.

Πέρα από αυτό το συνονθύλευμα που αποκαλείται campaign ο τίτλος περιέχει και ένα Challenge Mode (σαν τα Spec Ops του Call of Duty), το οποίο αποτελείται κυρίως από τμήματα του campaign. Δυστυχώς λόγω των άσχημων mechanics που αναλύσαμε παραπάνω πολλοί είναι αυτοί που θα αποφύγουν το συγκεκριμένο Mode. To multiplayer τμήμα του παιχνιδιού μπορούμε με ευκολία να πούμε πως σώζει λίγο την κατάσταση. Αν δεν υποφέρετε από κακές συνδέσεις τότε θα ανακαλύψετε ένα ενδιαφέρον online τμήμα με πολλά modes και πολύ περιεχόμενο για ξεκλείδωμα.

Οι χάρτες είναι επίσης έξυπνα σχεδιασμένοι με πολλά σημεία για ωραία shoot-outs. Δυστυχώς ο κόσμος που ασχολείται online με τον τίτλο είναι λίγος για αυτό θα περιμένετε αρκετή ώρα για να βρείτε game. Ο τεχνικός τομέας δεν εφευρίσκει τον τροχό, τουναντίον περνά ως επί το πλείστων αδιάφορος. τα γραφικά είναι αρκετά ικανοποιητικά ενώ δεν παρατηρούνται ενοχλητικά framedrops. Το μοναδικό ξενικό στοιχείο που μπορέσαμε να εντοπίσουμε είναι η φωνή του James Bond, η οποία δεν είναι αυτή του Daniel Craig αλλά κάποιου άλλου ηθοποιού.

Σε γενικές γραμμές αποκομίσαμε την εντύπωση ότι η Activision δεν παίρνει στα σοβαρά το franchise του Bond και το αντιμετωπίζει περισσότερο σαν αγγαρεία. Ενώ οι ταινίες του κυρίου Bond -με εξαίρεση το Quantum of Solace- γίνονται όλο και καλύτερες με αποκορύφωμα το εξαιρετικό Skyfall, τα αντίστοιχα παιχνίδια κινούνται σε τελείως αντίθετη ρότα. Το Goldeneye του Ν64 ήταν ταυτόχρονα ευλογία και κατάρα για το gaming franchise του James Bond. Ευλογία γιατί αποτέλεσε τίτλο σταθμό στην ιστορία των fps και κατάρα γιατί κανένας Bond τίτλος δεν κατάφερε  να το ξεπεράσει. Μάλλον η κυρία Activision θα πρέπει να ακολουθήσει την τακτική του κινηματογραφικού 007 και να επιχειρήσει μια back to basics προσέγγιση.

Βαθμολογία: 4/10

Εταιρεία ανάπτυξης: Eurocom

Εταιρεία έκδοσης: Activision

Αριθμός παιχτών: 1

Ηλικίες: PEGI 16

Επίσημη ιστοσελίδα: www.007legends.com

 

[slickr-flickr search=»sets» items=»24″ set=»72157632126950335″]